Nieuws

25 april 2012

Hernieuwde aankondiging:

Themamiddag donderdag 21 juni 2012
Eerst bouwen, dan rouwen
Kia kaha: Geef niet op

Schrijf hier in >>>>>



"Het is vaak echt knokken om overeind te blijven, vechten tegen de bierkaai. Het klinkt misschien wat negatief, maar het valt ook niet mee. Veel is verloren, loss and grief."

"Na de eerste uitbarsting van ontzetting, de daarop volgende disruptie en de collectieve emotionele ontlading gaat het verwerken van wat mensen overkomen is en het rouwen daarover "ondergronds". Ieder moet daar voor zich maar een oplossing voor zien te vinden. Wel zie ik telkens kleine uitingen van hoe mensen hun omstandigheden ervaren, zoals een "afscheidsbriefje" bevestigd aan een afzetting rondom een ingestort gebouw. Ook lopen er heel wat relaties stuk op emotionele gronden."

"Alles gaat hier tegen de grond, laat ons een houvast, een band met “hoe het vroeger was”, dat is belangrijk. En dan worden er regelmatig herdenkingsdiensten georganiseerd, zoals een jaar na de aardbeving in februari 2011. De slachtoffers worden herdacht en bij name genoemd tijdens een grote bijeenkomst in het park. Duizenden woonden de herdenkingsdienst bij. Het heeft iets onwerkelijks omdat deze herdenkingsdienst geen afronding betekende. Het zijn eerder tijdelijke afleiders. Het verlies is te groot en velen leven nog met de rampspoed die hen overspoelde."

Woorden opgetekend uit de monden van twee lotgenoten van de aardbevingen in Christchurch, Nieuw Zeeland, Herman en Sarah.
Ruim 20 maanden geleden vond daar een verwoestende aardbeving plaats. Daarna volgden nog 11000 schokken.

Donderdagmiddag 21 juni themamiddag:
Hoe het verwerken van verlies en rouw wordt uitgesteld onder extreme omstandigheden.

Voor een idee over de aardbevings-activiteit  in Nieuw Zeeland vanaf die eerste grote aardbeving tot en met de dag van vandaag klikt u hier >>>>