Nieuws


21 december 2016

Ik drink op mensen: Kerstwensen en beste wensen voor 2017

Het zijn op vele fronten onzekere tijden.

In de grote wereld lijken sommigen er niet genoeg van te willen krijgen om anderen te pijnigen of zelfs uit te moorden. 

Dichterbij leven we in een van de landen waar we tijdens enquêtes zeggen dat we zeer gelukkig zijn. In internationale vergelijkingen zijn we een van de meest welvarende landen en ook zijn we een van de gelukkigste volken.  Maar als je een aantal politici moet geloven dan is ons land ziek en moet het allemaal helemaal anders worden.

Nog dichterbij beleven we binnen de zorg een erg moeilijke tijd. Er is binnen Laurens en de Lelie zorggroep zelfs sprake van een crisis. Niet alleen financieel, maar ook heeft de inspectie ons onder verscherpt toezicht gesteld. Door alle financiële problemen moeten er zelfs mensen ontslagen worden, terwijl we allemaal het gevoel hebben dat we juist meer mensen zouden moeten hebben, rond het bed en in de schil daaromheen. We moeten afscheid nemen van collega's die ons dierbaar zijn geworden, mensen met wie we vele jaren nauw hebben samen gewerkt. Mensen die zelf ook van hun werk gingen houden en die nu een uiterst onzekere tijd tegemoet gaan.

In de cursussen en workshops hebben we in het afgelopen jaar vele mensen ontmoet die met hart en ziel proberen elke dag hun best doen om er voor andere kwetsbare mensen te zijn. Indrukwekkend hoe velen zich bewust willen zijn van wat ze nog niet weten, op zoek naar waar mogelijk nog betere zorg. Zo tegenstrijdig met de crisis die zich boven ons hoofd lijkt af te spelen. 

Mensen spreken - ook tijdens de consulten en in de projecten ter verbetering van de zorg - uit dat ze last hebben van steeds weer dat woord crisis. Iemand zei: "Ik heb al jaren dagelijks te maken met mensen in crisis, omdat ze erg ziek zijn of zelfs moeten gaan sterven en afscheid moeten nemen van alles wat hen lief is. Dat is pas echte crisis". Een ander zei: "Door alle ge-oh over crisis vergeten we waar het werkelijk omgaat, we vergeten zelfs om elkaar te zeggen dat we het goed doen". En weer een ander zei: "Ik ben een vakvrouw, ik durf verdorie niet meer openlijk te zeggen dat ik van mijn werk hou en dat ik van mijn patiënten mensen van buiten die het beter zeggen te weten".

We wensen iedereen veel sterkte toe, huil uit als het nodig is, maar vergeet nooit om de ander veel geluk en troost toe te wensen. Werk en geniet waar mogelijk met de mensen direct om je heen, en zoek het vertrouwen in jezelf.
Blijf ondanks alles waar we in deze moeilijke tijd voor gesteld zijn vertrouwen in je eigen dromen en verlangen, ben aardig voor anderen en voor jezelf. 

Frans Baar, 21 december 2016

PS Onderstaande tekst ter bemoediging, ze werd ons aangereikt door Arthur Modderkolk, voorzitter van bestuur Leerhuizen Palliatieve Zorg. 


Ik drink op mensen

Ik drink op de mensen
Die bergen verzetten
Die door blijven gaan met hun kop in de wind
Ik drink op de mensen
Die risico's nemen
Die blijven geloven
Met het geloof van een kind

Ik drink op de mensen
Die dingen beginnen
Waar niemand van weet wat de afloop zal zijn
Ik drink op de mensen
Van wagen en winnen
Die niet willen weten van water in wijn

Ik drink op de mensen
Die blijven vertrouwen
Die van tevoren niet vragen
'Voor hoeveel' en 'waarom'
Ik drink op de mensen
Die door blijven douwen
Van doe het maar wel
En kijk maar niet om

Ik drink op het beste
Van vandaag en van morgen
Ik drink op het mooiste waar ik van hou
Ik drink op het maximum
Wat er nog in zit
In vandaag en in morgen
In mij en in jou

Paul van Vliet