Verhalen overzicht

Een ziekte-dingetje

8 oktober 2018

Yaro zit op de eerste rij, wiebelt op zijn stoel en loopt af en toe de deur uit om meteen daarna weer terug te komen. Storend is het niet, want hij doet aandoenlijk zijn best om zachtjes te doen. Zijn moeder heeft hem meegenomen naar de lezing ‘Help mijn vader/moeder heeft kanker.’ Dat maakt het voor mij niet eenvoudig, immers behalve met de ouders en grootouders in de zaal moet ik ook met deze jongeman rekening houden. Ik heb het vermoeden dat hij heel goed hoort wat ik vertel, want zoals zoveel kinderen heeft ook hij voelsprieten. Dat vermoeden wordt al snel bevestigd. Halverwege de lezing, hij heeft mij al een tijdje onderzoekend aangekeken en is tijdens het verhaal over het gansje dat moest huilen de zaal uitgelopen, stopt hij een tekening onder mijn neus. ‘Kijk, dit is mijn moeder. Omdat ik haar heel lief vind, heb ik een hart getekend. En dat daar is een ziekte-dingetje. Het zit er nog steeds en dat vind ik helemaal niet leuk. Dit is ons huis en dat ben ik. Zal ik nog meer tekenen?’ Zo’n aanbod kan ik natuurlijk niet weigeren. De zaal is er stil van. Aan het eind van mijn verhaal komt hij terug met de rest. Naast het huis heeft hij een grasveld getekend. Het gras staat tot aan het dak, ‘want er is niemand die mama kan helpen met maaien’, zegt hij. ‘En dat?’ vraag ik. ‘Dat is een regenboog.’ ‘Hier’, zegt hij ruimhartig. ‘Dan kan je hem gebruiken als je weer iets vertelt over kinderen.’  

meer lezen

Juichen

1 augustus 2017

“Juichen hoe doe je dat……als je een examen hebt gehaald,  als  Feyenoord heeft gewonnen  zoals  dit jaar 2017……..”  Ik had het liefst gevraagd: wil je eens laten zien hoe je dat doet.  In het najaar is er een masterclass over bewegen en beleven rond het sterven.  Bestemd voor artsen/verpleeg-kundigen/verzorgenden/paramedici/ geestelijk  verzorgers.  Ik las het in het najaarsprogramma van  de stichting Leerhuizen Palliatieve zorg.  Nu was het nog vroeg op een mooie zomerse donderdag. Tegenover mij in de tram zaten meisjes met een voetbal.  Op hun school zou de volgende dag een dag voor voetballende meiden worden gehouden. Ik zag een affiche op het schoolraam.  Ik zag bij de school  steeds meer kinderen met een voetbal. Er zinderde iets. 

meer lezen

Listen to your eyes Luister naar je ogen

25 mei 2017

Dit voorjaar hing in Museum Voorlinden in Wassenaar een bijzondere lichtreclame die je met recht kunst mag noemen.

meer lezen

Lijden! Zin?

22 mei 2017

Soms zijn er van die mooie zinnetjes. Zinnetjes die je bijblijven, die troostend zijn. Ik kwam zo’n zinnetje tegen in een knipsel. Wil het graag met u delen. Lees tot aan het einde van dit op zich al mooie interview met Dirk de Wachter. Trouw, 14 mei 2017.

meer lezen

Soms moeten we vergeten Klein verslag

14 maart 2017

Soms kom je van die wonderschone gedachten/teksten tegen, die je verstillen en ontroeren. Wim Boevink, columnist, schrijft regelmatig een Klein verslag op de achterkant van Trouw. Steeds weer kun je getroffen worden door zijn rake observaties over het leven en de manier waarop wij het leven moeten leven, durven te leven.

meer lezen