Verhalen overzicht

Intergenerationeel

5 januari 2016

Een kleinkind die op zoek gaat naar de ware oma.  Een oma die ze vooral kent door de verhalen van zijn vader.  Die verhalen zijn vooral negatief gekleurd.  Wie is oma eigenlijk en wat is haar verhaal? Wie was haar vader en wie waren zijn ouders?  Hoe leefden die en hoe was haar jeugd?   Welke levenslessen heeft zij opgedaan en wat heeft dat betekend voor haar leven?   Het gaat over wortels en wat is er met die wortels aan de hand?  De film A family Affair, die een documentaire is over een familie, heeft me weer eens laten zien  dat je niet kunt praten over familie zonder intergenerationeel te denken.  Een dag voordat ik deze film in Lantaren Vensters zag sprak ik met een man over zijn leven met zijn vrouw die nu stervende was.  Alles wees op een hechte familie. Alle generaties waren aanwezig. Ook klein en achterkleinkinderen.  Ik vroeg aan de man of hij ook speciale verwachtingen had van mij als geestelijk verzorger. Hij vertelde van huis uit rooms katholiek te zijn maar het geloof betekende niets meer voor hem.  Daar zat een verhaal achter.   Zijn broertje was ineens de straat overgestoken en door een vrachtwagen aangereden. De chauffeur heeft nooit meer op een vrachtwagen gereden en was nog regelmatig bij zij ouders geweest. Ook de pastoor was gekomen en die had gezegd dat het Gods wil was.   Zijn broertje (4) zou dit verdiend hebben.   De pastoor was het huis uitgezet. Dat was het einde van het geloof.  Het zijn verhalen als deze die mij leren om niet zomaar gemakkelijk over ongeloof en kerkverlating te praten.  Hij vertelde me dat hij nog zelden over zijn broertje sprak, maar nu zijn vrouw met wie hij 56 jaar samen was, stervende was, kwam ook dit terug.  Hij keek niet alleen naar het leven van zijn gezin maar ook naar het gezin waaruit hij kwam.  Zorg in de laatste levensfase heeft intergenerationele dimensies.

meer lezen

Hoe blijft het vuur van de passie branden?

1 oktober 2015

Twee Amerikaanse artsen hebben vele jaren hun sporen verdiend in de palliatieve zorg. Zij houden zich niet alleen met patiëntenzorg bezig, maar ook met onderwijs, onderzoek, management, prestaties en gezondheidszorgpolitiek. Deze twee oude rotten in het vak vertellen hoe zij het vuur warm kunnen houden; waarom raken ze niet opgebrand? Zij onderscheiden drie bronnen voor hun niet-aflatend enthousiasme.

meer lezen

Zorg voor zorgenden

8 september 2015

Er zijn van die dagen dat het me teveel wordt. Met name de vrijdagen zijn de laatste tijd ietwat berucht aan het worden. Veel consulten, meer dan andere dagen, alsof pas vlak voor het weekeinde iedereen de problemen in het vizier krijgt. Of wij dan willen meedenken met wat en hoe verder. Wij zijn van het Consultatief Palliatief Team: enkele artsen en verpleegkundigen met een korte lijn naar andere disciplines. De artsen zijn werkzaam vanuit highcare hospices, en we zijn consulenten voor de huisartsen en sinds enkele jaren ook in het ziekenhuis. Het aantal consulten groeit gestaag. Niet alleen voor adviezen en ondersteuning rondom sedatie in de laatste dagen en uren, maar het laatste jaar vooral rondom ingewikkelde besluitvorming en advanced care planning.

meer lezen

Vooruitkijken

29 juli 2015

Er meldde zich vandaag een man bij de ontvangst van het hospice.  Hij stelde  op dicteersnelheid zich voor met de initialen van zijn voornaam en zijn achternaam  en direct daarna zijn geboortedatum.  Het was alsof hij dat de laatste tijd al ontelbare keren had gedaan: "Wat zijn uw voorletters, uw achternaam, uw geboortedatum, de postcode en geboorteplaats."  

meer lezen

Ruimte maken voor het andere

1 juli 2015

Waar gaat het nu écht om? Steeds weer die vraag. Een student vroeg me dit recent. En eerlijk gezegd vraag ik het mezelf na al die jaren nog steeds af. Wat kunnen we doen, opdat een patiënt en ook diens naasten er echt wat aan hebben. En dat ook ik zelf er wat uithaal en het op een goede manier kan volhouden. 

meer lezen